Otarcia, skaleczenia – pierwsza pomoc

Pamiętaj! Każda otarcie, skaleczenie źle zaopatrzone może doprowadzić do infekcji w ranie. Nieleczona infekcja w ranie może doprowadzić do zakażenia ogólnoustrojowego.

Jednym z ważniejszych postępowań jest nie doprowadzić do infekcji:

  • oczyść ranę pod bieżącą wodą
  • osusz skórę dokoła rany
  • spryskaj ranę lekiem antyseptycznym octenisept tak, żeby dobrze pokryć powierzchnię rany – odczekać 1 -2 min
  • w przypadku krwawienia z rany zastosuj ucisk na ranie przykładając jałowy gazik
  • załóż opatrunek na ranę lub jeśli wolisz posmaruj opatrunkiem w żelu z octenidyną – octenilin żel

Jeśli krwawienie jest obfite i opatrunek wciąż przesiąka krwią, załóż opaskę uciskową i jak najszybciej zawieź poszkodowanego do lekarza. Kontakt ze specjalistą jest niezbędny także wówczas, gdy osoba zraniona blednie i źle się czuje, lub gdy w ranie tkwi jakiś przedmiot – wtedy należy miejsce zranienia unieruchomić i pod żadnym pozorem samemu nie usuwać przedmiotu z rany ranę unieruchomić.

Rany i infekcje

Zakażenie rany (infekcja) daje objawy stanu zapalnego. W żadnym wypadku nie należy go lekceważyć, nawet jeśli rana nie jest zbyt rozległa i głęboka.

Nieleczona infekcja w ranie, może doprowadzić do zakażenia ogólnoustrojowego. Rany mogą ulec kolonizacji wielolekoopornymi bakteriami określanymi jako MDRO (Multidrug Resistant Organisms), gdyż antybiotyki działają na nie w bardzo ograniczonym stopniu lub wcale.

Jednym z ważniejszych postępowań jest nie doprowadzić do infekcji lub jeśli mamy objawy infekcji użyć leku antyseptycznego miejscowo o potwierdzonej skuteczności bójczej na bakterie i grzyby.

Objawy rany zakażonej (z infekcją):

  • zaczerwienie rany
  • podwyższona temperatura rany i tkanek przyrannych
  • obrzęk
  • ból
  • zaburzenia funkcji
  • martwica i odkładanie się włóknika

Podstawowe postępowanie w ranie z infekcją:

1. Oczyść ranę przy pomocy 0,9% soli fizjologicznej lub lawaseptyku – produktu do przemywania rany z zawartością substancji antybakteryjnej – rekomendujemy octenilin płyn do irygacji (z zawartością octenidyny).
2. W sytuacji konieczności oczyszczenia mechanicznego – użyj schulke wound pad (niebieski), nasącz octenilin płyn do irygacji lub octenisept i przetrzyj ranę kilkukrotnie.
3. W infekcji zastosuj lek o działaniu miejscowym – octenisept. Użyj octeniseptu w postaci jałowego gazika (przymoczka), przyłóż do rany i pozostaw max do 5 min, lub spryskaj równomiernie ranę i pozostaw octenisept do wyschnięcia.
4. Osusz jałowym gazikiem skórę wokół rany.
5. Załóż opatrunek. Najlepiej zastosuj opatrunek specjalistyczny.

Pamiętaj:

W ranach z infekcja zawsze stosuj lek antyseptyczny (octenisept) kompatybilny z opatrunkiem zawierającym substancję antybakteryjną – srebro. Dobór opatrunku należy uzależnić od ilości wysięku w ranie. Opatrunek powinien dobrze wypełniać łożysko rany.

Oparzenia

To uszkodzenia skóry lub błon śluzowych powstające na skutek działania czynnika parzącego. Przyczyną oparzeń mogą być czynniki termiczne, chemiczne, prąd elektryczny, promieniowanie ultrafioletowe lub rentgenowskie. Najczęstsze są oparzenia termiczne wywołane przez wrzątek, ogień, grill , parę wodną lub rozgrzaną powierzchnię np. żelazko.

Nasilenie uszkodzeń po zadziałaniu czynnika termicznego ocenia się w 4-stopniowej skali:

I stopień – zaczerwienienie skóry, obrzęk, pieczenie
II stopień (A powierzchowne, B głębokie) – ból, pęcherze
III stopień – martwica uszkodzonej tkanki
IV stopień – zwęglenie tkanek


Rany oparzeniowe są obarczone dużym ryzykiem infekcji. Dlatego ważnym elementem postępowania z raną oparzeniową jest jej oczyszczanie oraz działanie antyseptyczne.

Do opracowania rany oparzeniowej idealnie nadają się preparaty z oktenidyną, która posiada szerokie spektrum antyseptyczne – działa bakteriobójczo, grzybobójczo i wirusobójczo. Jej działanie ujawnia się już w minutę po aplikacji i trwa przez kolejne 24 godziny. Oktenidyna jest dobrze tolerowana i może być stosowana przez wszystkie grupy pacjentów.

Octenidyna (octenisept + octenilin żel)
to doskonała alternatywa dla leków na bazie sulfatiazolu
( sól sodowa sulfatiazolu ), które są lekami RX.


Schemat postępowania z raną oparzeniową w warunkach domowych:

1. Schłodź oparzenie przez 10-15 min pod bieżącą zimną wodą. Nie zaleca się stosowania okładów z lodem, ponieważ powodują dodatkowy skurcz naczyń krwionośnych.
2. Przemyć ranę lekiem o działaniu antyseptycznym – octenisept.
3. Nałożyć opatrunek antybakteryjny w żelu z octenidyna octenilin żel bezpośrednio na ranę. W zależności od rany należy nałożyć 3-5 mm warstwy żelu.
4. Na opatrunek antybakteryjny z żelem (octenilin żel) nakładamy opatrunek: Urgotull, Grasollind, Jelonet. Jeśli rana jest bardzo sącząca to dodatkowo nakładamy opatrunek: Aquacel, Urgoclean a następnie bandaż lub Codofix.
5. W sytuacji przywarcia opatrunku do rany, należy go nawilżyć (nasączyć octenidyna – octenisept lub octenilin płyn) lub solą fizjologiczną.
Opatrunki zmieniamy 1-2 dni w zależności od przesączenia i powtarzamy procedurę.
6. Przy braku poprawy należy zgłosić się do lekarza.
7. W przypadku ran oparzeniowych rozległych I i II stopnia oraz III i IV zawsze należy zasięgnąć porady lekarza.

Rany pooperacyjne

Operacja? Pamiętaj o profilaktycznej antyseptyce

Zakażenia miejsca operowanego stanowią jedno z najczęstszych rodzajów powikłań pooperacyjnych. Do najgroźniejszych dochodzi zazwyczaj na oddziałach intensywnej terapii oraz na oddziałach chirurgicznych. Za połowę tych zakażeń odpowiadają bakterie zasiedlające skórę pacjentów oraz skórę członków zespołu operacyjnego. Najczęściej wywołują je gronkowiec złocisty oraz gronkowce koagulazo-ujemne (17–25% przypadków).

Inne drobnoustroje powodujące zakażenia szpitalne to: Escherichia coli, Enterococcus spp., Pseudomonas aeruginosa, Enterobacter spp., Streptococcus spp., Klebsiella spp. oraz szczepy beztlenowe (np. Bacteroides fragilis). Niektóre z nich, jak np. Pseudomonas aeruginosa, Acinetobacter baumanii, są oporne na działanie antybiotyków, co bardzo utrudnia leczenie zakażeń przez nie wywołanych.

Profilaktyka przedoperacyjna

Działania w okresie przedoperacyjnym powinny koncentrować się na eradykacji nosicielstwa gronkowców (w tym MRSA, metycylinoopornego gronkowca złocistego). W warunkach domowych oznacza to przeprowadzenie odpowiedniej procedury higienicznej (przez 5 kolejnych dni) obejmującej: mycie ciała i włosów za pomocą płynu antybakteryjnego zawierającego substancję antybakteryjną – octenidynę (octenisan) skuteczną wobec MRSA, dekontaminację przedsionka nosa (użycie antybakteryjnego zawiera octenidynę żelu do nosa- octenisan żel do nosa) oraz toaletę jamy ustnej (bezalkoholowy preparat z dodatkiem substancji antybakteryjnej – zawierającą octenidynę – Octenidol MD).

Profilaktyka okołozabiegowa

Przebiega według procedur na oddziałach szpitalnych.

W okresie pooperacyjnym należy szczególnie dbać o miejsce operowane oraz o miejsca wkłuć, używając bezbarwnych, bezalkoholowych antyseptyków i jałowych opatrunków.

Do leków antyseptyków najczęściej we wszystkich wymienionych procedurach należą alkoholowe oktenidyny / fenoksyetanolu. Ważne, żeby wybierać lek o potwierdzonym działaniu antyseptycznym, jakim jest octenisept.

Przy każdej zmianie opatrunku na ranie pooperacyjnej należy spryskać ranę octeniseptem lub przetrzeć jałowym gazikiem nasączonym octeniseptem – odczekać 1-3 min.
Następnie należy osuszyć jałowym gazikiem skórę wokół rany.

Opatrunek zmieniamy tak często, jak ulegnie przesączeniu lub zamoczeniu.
Nie unikamy kąpieli, preferowane jest korzystanie z prysznica i używanie do mycia antybakteryjnego mydła zawierającego octenidynę – octenisan.

Owrzodzenia

Zasady postępowania w ranach owrzodzeniowych

W krajach Europy Zachodniej żylaki występują u 25 – 33% kobiet i 10-20% mężczyzn, natomiast czynne owrzodzenia żylne goleni u 0.3% dorosłej populacji krajów Europy Zachodniej.

Do czynników sprzyjających wystąpieniu owrzodzeń żylnych należą m.in.: siedzący tryb życia, otyłość, niewłaściwa dieta, niewłaściwa pozycja ciała podczas pracy i uwarunkowania genetyczne.

Owrzodzenia odleżynowe natomiast to wolno i trudno gojące się rany. Do ich powstania dochodzi, jeśli tkanki zewnętrzne ciała pacjenta i znajdujące się w nich naczynia krwionośne oddziaływuje zbyt duży nacisk zewnętrzny, co prowadzi do powstania odleżyny.
Ponieważ leczenie owrzodzeń należy rozpocząć od terapii uwzględniającej przyczyny powstania zmian, konieczne jest przeprowadzenie działań regulujących nadciśnienie żylne oraz hemodynamikę krążenia.

Postępowanie miejscowe w ranie owrzodzeniowej powinno być prowadzone zgodnie z wytycznymi grupy ekspertów Europejskiego Towarzystwa Leczenia Ran (EWMA) z zastosowaniem strategii TIME (Tissue – opracowanie tkanek; Infection – kontrola infekcji; Moisture – utrzymanie wilgotnego środowiska rany; Epidermization stimulation – działania promujące/usprawniające proces naskórkowanie [1].

T – opracowanie rany prowadzące do usunięcia martwicy oraz wysięku

1. Lawaseptyka rany – czyli zastosowanie płynu zawierającego detergent oraz substancję antybakteryjną octenidynę. Celem lawaseptyki jest fizyczne oczyszczenie rany z nekrozy, wysięku, skrzepów a także ukrytych często pod warstwami martwicy bakterii w formie biofilmowej [2]. Przykładem skutecznego lawaseptyku jest zawierający dichlorowodorek oktenidyny płyn na rany – Octenilin®płyn do irygacji.

W przypadku braku Octenilin®płyn do irygacji, możemy użyć 0,9% sól fizjologiczną.

Płyn Octenilin®płyn do irygacji może być aplikowany bezpośrednio na owrzodzenie, a w przypadku konieczności delikatnego nawilgocenia rany, można nasączać nim także opatrunki i tampony. Jego użyciu nie towarzyszy poczucie bólu.

W celu oczyszczenia rany w warunkach domowych możemy użyć schulek wound pad (niebieskie), nasączyć go Octenilin®płyn do irygacji i kilkukrotnie przetrzeć ranę, co w sposób znaczący oczyści ranę.

I – kontrola infekcji

Proces infekcyjny nie tylko zaburza proces gojenia, ale prowadzi także do jego całkowitego zahamowania i pogorszenia się stanu klinicznego rany. W celu uniknięcia rozwoju infekcji konieczne jest zastosowanie skutecznych mikrobiologiczne i bezpiecznych/o małym indeksie cytotoksyczności/ dla rany leków antyseptycznych. Standardem postępowania jest octenisept® – lek (produktem leczniczym) o zdolnościach do eradykacji szerokiego spektrum bakterii Gram(-) oraz Gram(+), drożdżaków (a także wirusów). octenisept® może być stosowany profilaktycznie aż do całkowitego zagojenia się rany, tym bardziej że jego użyciu nie towarzyszy niebezpieczeństwo powstania oporności bakteryjnej. Dodatkowo stosujemy opatrunki specjalistyczne często zawierające srebro. Opatrunek specjalistyczny musi być dobrze dobrany do rodzaju rany i dobrze wypełniać łożysko rany .

M – wilgotność rany

Obecność wysięku w ranie jest zjawiskiem korzystnym, ponieważ umożliwia ona migrację w ranie odpowiedzialnych za proces gojenia keratynocytów oraz fibroblastów, a także komponentów układu odpornościowego. Niekorzystny jest natomiast brak lub nadmiar wysięku (kojarzony z nadmierną ilością enzymów degradujących tkanki). Stąd w owrzodzeniach żylnych konieczne jest stosowanie opatrunków zdolnych do regulacji poziomu wilgotności wysięku w ranie, np. opatrunku w postaci żelu zawierającego octenidynę – octenilin żel.

Octenilin żel stosujemy wtedy, kiedy w ranie mamy zbyt mało wysięku – nakładamy cienką warstwę na ranę a następnie zakładamy opatrunek. W ranie, która ma wysięk, należy jeszcze miejscowo oczyścić ranę, wtedy octenilin żel nakładamy punktowo i następnie opatrunek specjalistyczny.

Octenilin żel zmniejsza odczucie bólu. Zalecany jest zawsze w połączeniu ze wszystkimi opatrunkami specjalistycznymi, ponadto oczyszcza, nawilża i działa antybakteryjnie.

E – epidermization. Działania promujące / usprawniające naskórkowanie

Pobudzenie prawidłowego naskórkowanie brzeżnego wymaga usunięcia starych lub zmienionych komórek występujących na brzegach rany. Pobudzeniu naskórkowanie brzeżnego służy zastosowanie cienkich warstw ochronnych hydrokoloidu lub błon poliuretanowych oraz utrzymanie wilgotnego środowiska rany ułatwiającego komórkom naskórka migrację i podział.

W odleżynach bardzo ważnym elementem jest odciążenie rany odleżynowej, żeby zmniejszyć nacisk na ranę, co pozwoli w szybszym tempie na wyleczenie rany.

Produkty zawierające oktenidynę służące antyseptyce ran (octenisept®, Octenilin®żel, Octenilin®płyn do irygacji) spełniają wszystkie powyższe warunki, a ponadto są bezbarwne, dzięki czemu stan i rozmiar rany są dobrze widoczne, cechują się niską cytotoksycznością oraz szerokim spektrum działania przeciwdrobnoustrojowego.

Dokonując wyboru antyseptyku należy zwrócić uwagę na sposób jego rejestracji – według obowiązujących w naszym kraju kryteriów prawnych, antyseptyk musi być zarejestrowany jako produkt leczniczy (lek), a nie np. wyrób medyczny, czy nawet kosmetyk. octenisept® jest lekiem, a jedynie zastosowanie produktu leczniczego w charakterze antyseptyku daje gwarancję spełniania przez produkt wszystkich wymaganych normami badań klinicznych i przedklinicznych zapewniających bezpieczeństwo i skuteczność jego użycia.

Stopa cukrzycowa

Opatrunek na stopę cukrzycową

Chorujesz na cukrzycę i masz ranę na stopie? Oto wskazówki, jak prawidłowo wykonać opatrunek.

1. Zdejmij opatrunek
Zdejmowanie opatrunku powinno się odbywać w sposób delikatny. W przypadku przyklejenia się opatrunku do stopy, należy go zwilżyć lawaseptykiem do przemywania i odczekać – 10 min. Czynność powtarzać, aż opatrunek zejdzie w sposób bezbolesny. Lawaseptyki rekomendowane to: Octenilin płyn (z zawartością oktenidyny) lub 0,9 % sól fizjologiczna.

2. Przemyj ranę
Ranę należy obficie spłukać roztworem lawaseptyku do przemywania ran (Octenilin płyn lub 0,9% sól fizjologiczna). Nie należy moczyć nóg!

3. Osusz ranę
Osuszyć skórę wokół rany jałowym gazikiem.

4. Odkaź ranę
Do tej czynności, zwanej fachowo antyseptyką rany, musimy użyć leku o potwierdzonym działaniu antybakteryjnym i przeciwgrzybiczym który nie zaburza procesów naprawczych w ranie. Najlepiej w areozolu, aby nie pocierać przesadnie delikatnych miejsc. Rekomendowane są leki z zawartością oktenidyny/fenoksyetanolu (np. octenisept). Należy:

  • spryskać ranę
  • nasączyć jałowy gazik
  • przetrzeć ranę
  • następnie czynność powtórzyć i nasączony jałowy gazik przyłożyć na ranę
  • odczekać maksymalnie 5 min.
  • osuszyć skórę wokół rany. Jeśli rana jest sucha, czarna, zielona lub żółta, można dodatkowo zastosować na ranę niewielką ilość opatrunku w żelu z oktenidyną (np. Octenilin żel). Zabezpieczy on ją wysychaniem i ułatwi proces oczyszczenia rany
  • na koniec na wszystko należy położyć świeży, jałowy gazik

5. Bandażowanie stopy cukrzycowej

  • końcówki bandaża nie powinny być wiązane
  • nie wolno korzystać z ostrych przedmiotów do mocowania bandaża (agrafki, przypinki metalowe), ponieważ mogą sprawiać dodatkowe zranienia
  • opatrunek powinien być przymocowany delikatnym plastrem
  • z tak zaopatrzoną raną powinniśmy się udać do poradni leczenia stopy cukrzycowej

W początkowej fazie leczenia zespołu stopy cukrzycowej nie należy bez konsultacji z lekarzem samodzielnie stosować opatrunków specjalistycznych (chodzi o to, żeby nie zatrzymać wysięku wewnątrz rany, co może ją pogłębić).

Jak często zmieniać opatrunek?

  • opatrunki w początkowym okresie należy zmienić 1 x dziennie (w przypadku dużej ilości wydzieliny nawet 2-3 razy dziennie – trzeba też wtedy szybko poszukać rady lekarza)
  • w dalszym okresie leczenia można zmieniać co 1-3 dni

* IMS z lat 2011-2016

Masz pytania?
Odpowiemy na nie!
Zostaw kontakt.

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych w celach marketingowych oraz sprzedaży produktów i usług, przez przez Schulke z siedzibą w Waszawie

Oświadczam, że akceptuję Politykę Prywatności

Facebook