Opieka nad osobami długotrwale unieruchomionymi: starszymi, sparaliżowanymi lub zmuszonych do pozostania w jednej pozycji przez dłuższy czas to duże wyzwanie. Pielęgnacja skóry takie osoby ma za zadanie nie tylko utrzymanie odpowiedniego poziomu higieny, ale i poprawę kondycji skóry oraz zwiększenie aktywności ruchowej chorego. Dzięki temu zapobiegamy wystąpieniu odleżyn.

  1. Co to jest odleżyna?

Odleżyna to miejscowa martwica skóry i innych tkanek przylegających do miejsc, w których następuje duży ucisk w przypadku unieruchomienia. Najczęściej występuje w okolicy krzyża, ud, kostek, pięt a także w okolicach łopatek, łokci czy potylicy. W zależności od zaawansowania odleżyny mogą przyjąć postać rumienia, owrzodzenia, ran. Są bolesne, powodują duży dyskomfort chorego i trudno się goją. Mogą powstać bardzo szybko, dlatego tak ważne jest wprowadzenie reżimu pielęgnacyjnego od pierwszych godzin unieruchomienia chorego.

Przy trudnogojących się ranach problemem może być infekcja, która w konsekwencji może przeszkodzić w procesie gojenia i być bezpośrednim zagrożeniem dla chorego.

  1. Profilaktyka najlepszym rozwiązaniem

Najlepiej pielęgnować chorego w taki sposób, żeby zminimalizować ryzyko powstania odleżyn. Higiena skóry powinna opierać się na preparatach, które nie wysuszają, nawilżają i nie podrażniają. Ważne jest stosowanie preparatów mających właściwości bakteriobójcze oraz miały neutralne pH. Oprócz pielęgnacji ciała ważna jest zbilansowana dieta, miękka, najlepiej bezszwowa pościel, częsta zmiana pozycji chorego oraz specjalistyczne łóżko z materacem przeciwodleżynowym.

  1. Jak leczyć odleżyny?

Jeśli rany jednak się pojawią należy pamiętać o czterech zasadach skutecznego gojenia odleżyn i innych ran przewlekłych, czyli takich, które goją się powyżej 6 tygodni:

  • Oczyszczanie rany.
  • Stosowanie miejscowych leków antyseptycznych, które działają na szerokie spektrum drobnoustrojów i mają niską cytotoksyczność (leki na bazie octenidyny).
  • Stosowanie opatrunków specjalistycznych (opatrunki piankowe, antybakteryjne).
  • Zastosowanie antybiotyków, jeśli jest taka potrzeba.

Odleżyny dzieli się w skali pięciostopniowej. Powyższy schemat stosuje się w leczeniu odleżyn I, II i III stopnia, rany bardziej zaawansowane wymagają interwencji chirurga.

W sytuacji pogarszania się stanu skóry chorego zawsze należy szukać pomocy w specjalistycznych gabinetach leczących rany.

  1. Najlepszy wybór w leczeniu i zapobieganiu odleżynom

Opatrunki muszą być dostosowane do etapu gojenia i być właściwie dobrane pod aktualne „potrzeby” rany, np. początkowo musi tamować i wchłaniać nadmiar wydzielin, później zapewnić odpowiednią wilgotność sprzyjającemu leczeniu. Polecane jest stosowanie opatrunków antybakteryjnych, np. w żelu, oraz piankowych, które poza zapewnieniem odpowiednich warunków w ranie chronią ją przez czynnikami zewnętrznymi.

Facebook