Dbasz o skórę? Możesz się zdziwić!

Zabiegi z zakresu medycyny estetycznej oraz dermatologii cieszą się niezwykłą popularnością wśród kobiet oraz mężczyzn. Pacjenci w zależności od problemu z jakim przyszli do specjalisty, kierowani są na różnego rodzaju terapie, które mogą być bardziej lub mniej inwazyjne. Niemniej jednak po wyjściu z gabinetu lekarskiego pozostają oni dalej pod stałą kontrolą i opieką dermatologa czy kosmetologa. Skóra po wykonaniu różnego typu kuracji powinna podlegać prawidłowemu procesowi gojenia się i regeneracji. W tym czasie niezwykle ważna jest prawidłowa pielęgnacja, która przyspieszy ten proces.

Mezoterapia, botox, laseroterapia czy głębokie złuszczanie naskórka… Pomimo prawidłowego wykonania zabiegu z zakresu dermatologii czy medycyny estetycznej, skóra jest uszkodzona, podrażniona, zaczerwieniona, a także cechuje ją stan zapalny. W przypadku niektórych zabiegów może dojść do pieczenia czy świądu. Wszystkie wymienione cechy są reakcją organizmu na wykonaną ingerencję ze strony lekarza nakierowaną na skórę. Jej efektem jest uruchomienie procesu zapalnego, z którym bezpośrednio wiąże się gojenie, a więc regeneracja i odbudowa.

Niestety większość kosmetyków dostępnych w drogeriach może wywoływać podrażnienia i pogłębiać proces zapalny a nawet sprzyjać alergii. Z tego względu wykorzystuje się preparaty apteczne, które działają jak opatrunek dla zranionej skóry.

Najlepiej zaopatrzyć się w preparat na bazie octenidyny (octenisept), który jest przeznaczony do delikatnej, wrażliwej i skłonnej do podrażnień skóry, po zabiegach dermatologicznych. octenisept nie zawiera substancji zapachowych ani konserwantów, jest bezbarwny i bezbolesny (nie wywiera efektu pieczenia).

To co najważniejsze – posiada szerokie działanie bakteriobójcze i przeciwgrzybiczne, co pozwala uniknąć infekcji skórnych w wyniku zabiegu oraz prowadzi do szybszej regeneracji naskórka.

octenisept nie zawiera alkoholu i w związku z tym nie wysusza skóry. Używając octenisept, należy zwilżyć skórę na czas 1 min. Nie ma potrzeby zmywania, po jego użyciu wystarczy zostawić do wyschnięcia i nałożyć krem pielęgnacyjny .

octenisept likwiduje dyskomfort spowodowany kłuciem, pieczeniem czy ściągnięciem.

Dlaczego warto używać octenisept?

octenisept – lek na skórę, błonę śluzową i ranę

octenisept zawiera substancję czynna – octenidynę (dichlorowodorek octenidyny), która jest odpowiedzialna za najwyższą skuteczność mikrobiologiczną wobec mikroorganizmów chorobotwórczych takich jak bakterie w tym MRSA, VRE, Pseudomonas aeuroginosa, grzyby i wirusy z grupy herpes.

W czasach w jakich żyjemy mikroorganizmy chorobotwórcze wykazują coraz większą odporność ponieważ wykształciły one umiejętność szybkiego blokowania skuteczności używanych antybiotyków.

W celu uratowania skuteczności antybiotyków WHO i Narodowy Instytut Zdrowia w Polsce ogłosiła specjalny alert dotyczący ochrony antybiotyków poprzez zmniejszenie ich używania i użycie celowane po badaniach mikrobiologicznych.

Miejscowe leki (antyseptyki) w związku z innym mechanizmem działania na wszystkie struktury mikroorganizmów powoduje iż mikroorganizmy chorobotwórcze nie wytwarzają mechanizmu narastania oporności na antyseptyki.

Miejscowe stosowanie octeniseptu jest obecnie najskuteczniejszym rozwiązaniem w zwalczaniu miejscowych zakażeń na skórze, błonie śluzowej i ranie.

Kolejną bardzo istotą cechą pozwalającą na bezpiecznie stosowanie i brak negatywnego wpływu na procesy naprawcze w ranie i błonie śluzowej jest fakt, iż octenisept jest lekiem nie zawierającym alkoholu – wodnym roztworem idealnym do profilaktyki i leczenia ran.

Najistotniejszą cechą wyróżniającą octenispet spośród produktów dostępnych na rynku jest bezpieczeństwo jego użycia przy zachowaniu gwarancji najwyższej skuteczności.

Bezpieczne stosowanie octeniseptu zostało potwierdzone badaniami klinicznymi, które wykazały że octenisept jest bezpieczny w stosowaniu dla rany w takim stopniu jak np. jak sól fizjologiczna i może być stosowany bez ograniczeń czasowych i wiekowych. Dodatkową zaletą octeniseptu jest fakt, iż jest on bezbarwny co daje możliwość obserwacji rany oraz nie brudzi bielizny czy powierzchni, na które zostanie zaaplikowany.

Jedną z najważniejszych cech octeniseptu z punktu widzenia użytkownika, w szczególności w odniesieniu do najmłodszych pacjentów jest fakt, iż jego stosowanie jest bezbolesne i nie powoduje nieprzyjemnego efektu „szczypania”.

Kilka faktów na temat konkurencyjnych środków stosowanych w profilaktyce
ran i błony śluzowej :

Preparaty na bazie jodu: 

  • barwią ranę i skórę – co uniemożliwia obserwację procesu infekcji w ranie
  • czas stosowania jest ograniczony do 7 dni
  • brak możliwości łączenia z opatrunkami specjalistycznymi z zawartością srebra
  • brak możliwości stosowania u dzieci ze względu na zaburzenia gospodarki hormonalnej
  • brak możliwości stosowania u kobiet w ciąży
  • ograniczenia ze względu na występujące alergie
  • duża ilość produktów zawiera alkohol
  • szeroka skuteczność bójcza

Preparat na bazie etakrydyny 

  • żółty kolor– zaburza obraz rany,
  • produkt nierekomendowany przez towarzystwa naukowe ze względu na brak skuteczności bójczej , ale także powodowanie działania mutagennego i cytotoksycznego
  • stosowany w zakażeniach bakteriami G(-) ( np. Pseudomonas ) powoduje rozwinięcie się zakażenia ponieważ bakterie te traktują Rywanol jak pożywkę do wzrostu

Woda utleniona 

  • nierekomendowana w ranach przewlekłych z powodu negatywnego wpływu na procesy ziarninowania w ranie i bardzo małą skuteczność bójczą

Kremy z niewielką zawartością antybiotyku

  • niska skuteczność bójcza
  • stosowanie miejscowe kremu lub maści z dodatkiem antybiotyku w zbyt małej dawce powoduje narastanie oporności bakterii w konsekwencji zwiększając ich odporność na powszechnie stosowane antybiotyki

Kwas borny 

  • brak skuteczności bójczej
  • działanie cytotoksyczne i mutagenne
  • promuje oporność na antybiotyki
  • działanie alergizujące

octenisept jest najczęściej rekomendowanym środkiem przez Towarzystwa Naukowe, lekarzy, pielęgniarki oraz farmaceutów.

Higiena i pielęgnacja skóry w walce z odleżynami

Opieka nad osobami długotrwale unieruchomionymi: starszymi, sparaliżowanymi lub zmuszonych do pozostania w jednej pozycji przez dłuższy czas to duże wyzwanie. Pielęgnacja skóry takie osoby ma za zadanie nie tylko utrzymanie odpowiedniego poziomu higieny, ale i poprawę kondycji skóry oraz zwiększenie aktywności ruchowej chorego. Dzięki temu zapobiegamy wystąpieniu odleżyn.

  1. Co to jest odleżyna?

Odleżyna to miejscowa martwica skóry i innych tkanek przylegających do miejsc, w których następuje duży ucisk w przypadku unieruchomienia. Najczęściej występuje w okolicy krzyża, ud, kostek, pięt a także w okolicach łopatek, łokci czy potylicy. W zależności od zaawansowania odleżyny mogą przyjąć postać rumienia, owrzodzenia, ran. Są bolesne, powodują duży dyskomfort chorego i trudno się goją. Mogą powstać bardzo szybko, dlatego tak ważne jest wprowadzenie reżimu pielęgnacyjnego od pierwszych godzin unieruchomienia chorego.

Przy trudnogojących się ranach problemem może być infekcja, która w konsekwencji może przeszkodzić w procesie gojenia i być bezpośrednim zagrożeniem dla chorego.

  1. Profilaktyka najlepszym rozwiązaniem

Najlepiej pielęgnować chorego w taki sposób, żeby zminimalizować ryzyko powstania odleżyn. Higiena skóry powinna opierać się na preparatach, które nie wysuszają, nawilżają i nie podrażniają. Ważne jest stosowanie preparatów mających właściwości bakteriobójcze oraz miały neutralne pH. Oprócz pielęgnacji ciała ważna jest zbilansowana dieta, miękka, najlepiej bezszwowa pościel, częsta zmiana pozycji chorego oraz specjalistyczne łóżko z materacem przeciwodleżynowym.

  1. Jak leczyć odleżyny?

Jeśli rany jednak się pojawią należy pamiętać o czterech zasadach skutecznego gojenia odleżyn i innych ran przewlekłych, czyli takich, które goją się powyżej 6 tygodni:

  • Oczyszczanie rany.
  • Stosowanie miejscowych leków antyseptycznych, które działają na szerokie spektrum drobnoustrojów i mają niską cytotoksyczność (leki na bazie octenidyny).
  • Stosowanie opatrunków specjalistycznych (opatrunki piankowe, antybakteryjne).
  • Zastosowanie antybiotyków, jeśli jest taka potrzeba.

Odleżyny dzieli się w skali pięciostopniowej. Powyższy schemat stosuje się w leczeniu odleżyn I, II i III stopnia, rany bardziej zaawansowane wymagają interwencji chirurga.

W sytuacji pogarszania się stanu skóry chorego zawsze należy szukać pomocy w specjalistycznych gabinetach leczących rany.

  1. Najlepszy wybór w leczeniu i zapobieganiu odleżynom

Opatrunki muszą być dostosowane do etapu gojenia i być właściwie dobrane pod aktualne „potrzeby” rany, np. początkowo musi tamować i wchłaniać nadmiar wydzielin, później zapewnić odpowiednią wilgotność sprzyjającemu leczeniu. Polecane jest stosowanie opatrunków antybakteryjnych, np. w żelu, oraz piankowych, które poza zapewnieniem odpowiednich warunków w ranie chronią ją przez czynnikami zewnętrznymi.

Apteczka na wakacje. Bez tego nie ruszaj się z domu

Urlop bez niespodzianek

Wraz z nadejściem wiosny i piękną pogodą pojawiają się pierwsze urlopowe plany. Weekend na rowerach? A może wakacje nad morzem? Brzmi zachęcająco, ale zwróćmy uwagę aby naszego wypoczynku nie zakłócili niewidoczni towarzysze… drobnoustroje. 

Apteczka na aktywny wyjazd

Podczas rowerowych wycieczek i pieszych wędrówek mogą zdarzyć się różne wypadki, których efekty – skaleczenia, rozbite kolana, starty naskórek zawsze należy oczyścić i odkazić. Każda, nawet pozornie niegroźna rana niesie ze sobą ryzyko zakażenia. Dlatego do plecaka na wyjazd spakujmy podręczną apteczkę z opatrunkami i środkiem do skutecznej i bezpiecznej dezynfekcji. Pamiętajmy, że nawet pęcherz na stopie może okazać się groźny, jeżeli do obuwia dostanie się ziemia lub piasek, które skolonizowane będą laseczkami tężca. – Do skutecznego odkażania skaleczeń zabierzmy ze sobą środek antybakteryjny i antywirusowy, który nie zawiera alkoholu, a więc nie podrażnia tkanek. Może to być preparat na bazie octenidyny (Octenisept 50 ml ze spryskiwaczem ), który działa szybko i bezboleśnie, przyspieszając gojenie ran. Preparat 50 ml z atomizerem z pewnością zmieści się w każdej podróżnej apteczce, torebce i w plecaku – mówi magister farmacji, Marzena Korbecka-Paczkowska.

Z weekendowych wycieczek znad jeziora lub z lasu możemy przywieźć niechciane pamiątki (ukąszenia owadów) lub pasażerów na gapę (kleszcze). Skutki ukąszeń złagodzimy preparatami zawierającymi wapń, środkami odczulającymi oraz antybakteryjnymi płynem na bazie octenidyny, które chłodzą i minimalizują swędzenie. Poważnym zagrożeniem dla zdrowia są kleszcze roznoszące boreliozę i kleszczowe zapalenie mózgu, dlatego znalezionego na ciele kleszcza musimy jak natychmiast usunąć. – Kleszcza najskuteczniej usuniemy przy pomocy specjalnych kleszczołapek, które można kupić w aptece. Miejsce ugryzienia należy dokładnie obejrzeć, by mieć pewność, że w ranie nie została np. główka pajęczaka. Ranę powinniśmy zdezynfekować środkiem antyseptycznym o szerokim spektrum działania bójczego – polecam Octenisept  – radzi farmaceutka.

Apteczka na kąpiele słoneczne

Pierwsze promienie słońca mogą zostawić piękną opaleniznę ale mogą także skutkować oparzeniami słonecznymi. Dlatego zamiast kolejnego stroju kąpielowego, koniecznie spakujmy do torby małą apteczkę, która będzie się składać m.in. z preparatów z zawartością d-pantenolu (składnik pianek łagodzących skutki kąpieli słonecznych) i Octeniseptu – płynu antyseptycznego, który zapobiegnie zainfekowaniu miejsc po oparzeniu i doprowadzi do szybkiego zagojenia ran spowodowanych niemiłymi zdarzeniami – oparzenia przy grillu, ognisku itp..

Urlop bez niespodzianek to urlop bezpieczny, z którego przywieziemy pamiątki i wspomnienia. Warto o to zadbać, chociażby pamiętając o właściwym wyposażeniu podróżnej apteczki. Pamiętajmy, że jest ona niezbędna nawet podczas krótkiego urlopu –  bez względu na to gdzie i z kim spędzamy wolny czas.

Wyleczyć przewlekłą ranę – prawdziwe wyzwanie

Niegojące i trudnogojące się rany to poważny problem wpływający na wiele stref życia chorego. Zjawisko to dotyka nawet 1-1,5% społeczeństwa a terapia jest złożona i wymaga czasu, uwagi i nakładów pieniężnych. Warto zapoznać się z zasadami terapii miejscowej ran przewlekłych, by jak najszybciej wygoić problem.

O ranach trudnogojących się (przewlekłych) mówimy, gdy uszkodzenia skóry nie wykazują tendencji do gojenia przez czas ponad trzech miesięcy. Cukrzyca i niewydolność żylna wyjątkowo sprzyjają wystąpieniu takim schorzeniom, inne czynniki wpływające na pojawienie się ran przewlekłych to obecność tkanki martwiczej i infekcji lokalnej tkanki. Bez względu na to, czy przyczyną problemu jest  choroba systemowa, czy lokalna, należy poza odpowiednim leczeniem miejscowym zastosować leczenie przyczynowe: w przypadku np. cukrzycy należy dbać o ustabilizowanie poziomu glukozy we krwi, w przypadku infekcji – przyjmowanie antybiotyków lub innych leków zwalczających zakażenie.

Uważna obserwacja uszkodzeń skóry to podstawa prawidłowej pielęgnacji miejscowej. Należy ustalić: czy w ranie występuje infekcja, jaki kolor jest w niej dominujący oraz czy rana jest sucha czy wilgotna. Zakażenie objawia się najczęściej zaczerwienieniem, bólem, obrzękiem, pojawieniem się ropy oraz miejscowym podwyższeniem temperatury w okolicy rany. Dodatkowo, dla osób z ranami przewlekłymi wprowadzono skalę W.A.R., która określa czynniki ryzyka wystąpienia infekcji rany (m.in. cukrzyca, duża powierzchnia uszkodzenia skóry, spadki odporności). Zakażenia wywołane są przez przeróżne drobnoustroje: bakterie Gram ujemne (w tym P. aeruginosa, pałeczka ropy błękitnej) i dodatnie (m.in. gronkowiec złocisty), wirusy, pierwotniaki a także grzyby. Infekcję należy leczyć możliwie w najwcześniejszym stadium, chory powinien od razu udać się do lekarza. Leki dobiera się po badaniu mikrobiologicznym, które określi, co wywołuje zakażenie.

Rana przewlekła zazwyczaj pokryta jest czarną i suchą tkanką, czasami ma nalot żółtej martwicy. Gdy rana goi się, przeważa czerwony kolor, następnie pojawia się młody naskórek koloru różowego. Nie powinno dochodzić do znacznego wysięku w ranie, gdyż w płynie zawiera się duża ilość czynników wzmacniających stan zapalny.

Prawidłowe postępowanie z ranami trudnogojącymi się to zastosowanie skutecznych i bezpiecznych dla chorego środków antyseptycznych i właściwych, specjalistycznych opatrunków. Celem jest jak najdokładniejsze wyeliminowanie drobnoustrojów chorobotwórczych i zapewnienie w ranie warunków optymalnych dla rozpoczęcia i podtrzymania procesu gojenia.

W przypadku ran przewlekłych zmiany opatrunku nie powinny być wykonywane zbyt często, wystarczy raz na 2-4 dni. Oczyszczanie rany jest bardzo ważnym elementem pielęgnacji. Nawet mała rana, nie stwarzająca problemów, powinna być oczyszczana raz na kilka dni. Należy delikatnie, ale dokładnie przemywać zranienie gazą zwilżoną antyseptykiem, np. octeniseptem. Nie zaleca się stosowania wody utlenionej i preparatów zawierających podchloryn sodu (Microdacyn) lub mleczan etakrydyny (Rivanol). Można zastosować inne metody oczyszczania: enzymatyczne, biologiczne, autolityczne i debridement chirurgiczny: chirurgiczne oczyszczanie rany za pomocą skalpela.

Opatrunki dobiera się odpowiednio do fazy gojenia, poziomu wysięku rany oraz składu i właściwości substancji zawartych w opatrunku. Dla ran zakażonych polecane są antybakteryjne opatrunki zawierające jony srebra i octenidynę. Opatrunki mogą być hydrowłókniste, mieć formę żelu lub pianki. Opatrunki hydrowłókniste mogą być z powodzeniem stosowane przy dużym wysięku, gdy rana jest wilgotna. Mają one wysoką chłonność, dobrze dopasowują się do rany. Może być stosowany samodzielnie, bezpośrednio stykając się z uszkodzeniem, lub być używany w połączeniu z opatrunkiem żelowym. Pianki są także bardzo chłonne, mają zdolność „oddychania”, bardzo dobrze chronią przed uszkodzeniami mechanicznymi (otarciami) oraz zapewniają izolację termiczną. Żele pozwalają na regulację wysięku w przypadku ran suchych, z małym i umiarkowanym wysiękiem, pełnią funkcję oczyszczającą w ranie i utrzymują odpowiednią wilgoć. Gdy następuje gojenie można użyć opatrunków hydrokoloidowych lub w dalszym ciągu stosować pianki. W dalszym ciągu należy stosować preparaty antyseptyczne, najlepiej zawierające octenidynę (octenisept).

Preparaty zawierające octenidynę są szczególnie warte uwagi. Za ich stosowaniem przemawia wysokie bezpieczeństwo, szerokie spektrum działania, skuteczność i możliwość łączenia ich z opatrunkami specjalistycznymi. Nie ma ograniczeń wiekowych i czasowych dla ich stosowania. Lek zawierający octenidynę, octenisept, wspiera proces gojenia i jest bezbarwny, co jest ważne w ocenie stanu rany przewlekłej.

Prawidłowa pielęgnacja ran przewlekłych i stosowanie odpowiednio dobranych preparatów i opatrunków zapewnia bezpieczeństwo i w dużym stopniu wspiera gojenie.

Facebook